Апакаліпсіс адмяняецца!

Выстава Аляксея Кульбіцкага адкрылася ў мастацкім музеі

дата публікацыі
19.06.2012
Удзельнікі выставы пад кіраўніцтвам арт-дырэктара PRAS Аляксея Кульбіцкага
Удзельнікі выставы пад кіраўніцтвам арт-дырэктара PRAS Аляксея Кульбіцкага

Студэнты гуманітарнага факультэта БДУ клеілі сваю інсталяцыю больш за 4 гадзіны – міліцыянт выпусціў іх з пустога Мастацкага музея пасля 23 гадзін. Выкладчык БДУ і арт-дырэктар кампаніі PRAS Аляксей Кульбіцкі задаволены – першай у Беларусі афіцыйнай выставе ламаграфіі быць! Клеючы здымкі, Аляксей распавёў нам крыху пра гісторыю гэтага мастацтва.

Аляксей Кульбіцкі: 

“Ламаграфія з’явілася ў ХХ стагоддзі ў Празе. Яе вынайшлі два венскія студэнты, якія прыехалі на ўікэнд. У іх былі старыя савецкія фотаапараты “Ломо” (“Ленинградское оптико-механическое общество”). Яны фоткалі ўсё на гэтыя фоцікі, а пасля паглядзелі здымкі – і ўбачылі, што рэзкасці ці пэўнасці там не хапае. Але адтуль праменіў настрой, які быў у іх падчас адпачынку!” 

Студэнты неадкладна вырашылі стварыць з гэтых “няўдалых спробаў” новы кірунак у фотамастацтве, а абрэвіятуру “Ломо” тут жа перарабілі на маднейшы капыл – “LoMo” (“love and motion” – “каханне і рух”). Такім чынам у Вене ўзнікла Ламаграфічнае таварыства (бо студэнты былі з Венскай акадэміі мастацтваў).

Наш арт-дырэктар і плады ягонай творчай працы
Наш арт-дырэктар і плады ягонай творчай працы

Аляксей Кульбіцкі: 

“Цяпер па ўсім свеце ёсць каля 70 філіялаў гэтага таварыства. Адбываюцца вялікія выставы, нават з удзелам міністраў культуры. Уручаюцца прэміі, дыпломы – карацей, ідзе “дзвіжуха” ламаграфічная. На жаль, у нашай краіне дагэтуль такой дзвіжухі не назіралася. Былі асобныя спробы, але вось так, вялікай выставы, тым больш у афіцыйнай установе – не было. Ламаграфія выстаўляецца ломасценкамі – вялікая плошча заклейваецца мноствам здымкаў. Вельмі радасна, што гэта адбываецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі”.

Выстава "Апакаліпсіс адмяняецца!"
Выстава "Апакаліпсіс адмяняецца!"

Другакурсніца спецыяльнасці “web-дызайн” Валерыя Лапіцкая распавядае, што ідэя, зрабіць выставу ламаграфіі на Ноч музеяў прыйшла амаль выпадкова.

Валерыя Лапіцкая: 

“Аднойчы мы сваёй групай прыйшлі на экскурсію ў мастацкі музей, і нам прапанавалі паўдзельнічаць у Ночы музеяў. Мы вырашылі зрабіць ломасценку з дзвюх частак. Адна частка сімвалізуе “Апакаліпсіс”, а другая – “Апакаліпсіс адмяняецца”. Наша ломасценка складаецца з 555 фотаздымкаў. Кожны з іх прадстаўляе нейкую асобную гісторыю кожнага з нас. А ўсе разам яны выяўляюць цікавы сюжэт”. 

Аднагрупніца Валерыі Ганна Чырыкала прызнаецца, што спачатку нічога не зразумела ва ўсім гэтым.

Ганна Чырыкала: 

“Спачатку я займалася фатаграфіяй, але не ведала, што такое ламаграфія. Выкладчык распавёў, што ёсць такое паняцце. Спачатку я не зразумела, бо гэта падобна проста да няўдалых фотак! Я пачала шукаць у інтэрнэце, мне гэта спадабалася. Тут ёсць некалькі здымкаў з маімі сюжэтамі. А на другой сцяне я выступаю як мадэль – там паказаная палова майго твару, як сімвал таго, што горад так цісне на чалавека, што ад яго асобы застаецца толькі палова”. 

...і бліжэй
...і бліжэй

Натхнёны выкладчык параўноўвае сваіх студэнтаў ні многа, ні мала – з Максімам Багдановічам!

Аляксей Кульбіцкі: 

“Часам я задаю сабе пытанне: навошта нам гэтая ламаграфія, калі не кожнаму яна зразумелая? І адразу адказваю сабе. 100 год таму Максім Багдановіч пісаў рандо, санеты, трыялеты… Нашто? Каб усё гэта было ў беларускай літаратуры! Гэтак і ламаграфія. Калі гэта існуе ў свеце, яна павінна быць і ў беларускім фотамастацтве! Каб Беларусь была далучаная да сусветнай плыні фотамастацтва”. 

наступны раздзел сайта
у якім

прыводзяцца прыклады рэальных праектаў,
над якімі працавала каманда PRAS