Гэта не дапаможа малому IT-бізнесу ў Зялёным Лузе

Чаму добрыя бізнес-кнігі не працуюць у Беларусі

дата публікацыі
01.03.2018
aside.source

Праблем з доступам да цікавых кніг, так ці інакш звязаных з бізнес-працэсамі, у Беларусі няма. Прычым мы маем на ўвазе як перакладзеныя тэксты, так і развагі бізнес-аналітыкаў у арыгінале. З чаго пачаць, як размаўляць з кліентамі, што рабіць для матывацыі каманды, чаго асцерагацца і да чаго рыхтавацца — пра гэта кажуць шмат, грунтоўна і эфектна. Чаму гэта часта бескарысна? Пра гэта ў сваёй калонцы разважае Мікалай Тамашэвіч, дырэктар кампаніі PRAS.

Звычайнымі беларускімі хлапцамі з шырока расплюшчанымі вачыма, у якіх адлюстроўваюцца буслы, а не хмарачосы Мідтаўна, усё бярэцца на ўзбраенне, усё прымяняецца на практыцы і ўсё разам не дапамагае стаць мільянерам з трушчобаў. Чаму?

Асноўныя праблемы дзве: амаль усе добрыя бізнес-тэксты разлічаныя на буйныя кампаніі і амерыканскія, заходнееўрапейскія ці скандынаўскія механізмы ўзаемадзеяння. Што рабіць адважнаму вам, калі эміграваць у Капенгаген або Сан-Хасэ вы не плануеце, а ствараць і прасоўваць карысны кантэнт хочацца? Чытаць ці не Форда, Хіла, Рэкхэма і Фрайда? Або лепей адразу пераключыцца на фота ф'ёрдаў, шоў Бэні Хіла, Бэкхэма і Фрэйда? Але калі ўсё ж чытаць, то як прымяняць для бадзёрага старту і эфектыўнай працы малога IT-бізнесу ў Зялёным Лузе?

Дзелімся назіраннямі з уласнага вопыту.

Глава першая. Самапрэзентацыя

Нас было чацвёра. Калі мы вырашылі адкрыць кампанію, то для пачатку адкрылі кнігу. І прачыталі: «Для паспяховай працы з кліентам вам трэба паспяхова прэзентаваць сябе. Арандуйце офіс, які паспяхова здаецца і ў якім паспяхова адчыняюцца дзверы і паспяхова трымаюцца шпалеры. Знайдзіце людзей на рэсэпшн, якія выглядаюць паспяхова. Паспяхова сустрэньце кліента. Пераканаўча прапануйце яму суму больш за тую, на якую разлічваеце. У працэсе гутаркі паменшыце кошт і паспяхова ўзрадуйце замоўцу. Усё, што можаце рабіць бескаштоўна, рабіце бескаштоўна. І з часам абавязкова выйдзеце ў паспяховы плюс».

Пралічылі, падлічылі — і вырашылі замест усяго гэтага інвеставаць у самаразвіццё і напрацоўку партфоліа. Таму што менавіта гэта, па нашым уяўленні, аснова поспеху.

Зараз азіраемся і разумеем: не пралічыліся. Справы ідуць у некалькі разоў лепш, чым у таварыша, які жыў не па сродках: аплачваў дарагія метры з люстэркавым ліфтам і затрымліваў заробкі супрацоўнікам месяцамі, а потым сам прыйшоў на суразмоўе на адну з нашых вакансій.

Кароткі змест: пасуньце фокус и не раздзьмухайце панты.

Глава другая. Праектны менеджмент

Мы па-ранейшаму працавалі ўчатырох.

Даведаліся з чарговай разумнай кнігі пра scrum і kanban. Бачым, што гэта выдатныя метадалогіі для арганізацыі гнуткага працоўнага працэсу, і спрабуем уводзіць у нашу маленькую каманду з усёй строгасцю і адказнасцю. Вызначаем спрынты па 2–3 тыдні. Ставім задачы на 3 тыдні наперад. Кожны ранак сустракаемся ля дошкі на Daily Scrum і распавядаем, што рабілі ўчора, чым плануем заняцца сёння, аб што можам спатыкнуцца заўтра.

Але вось незадача: замест таго, каб павысіць прадуктыўнасць, тым самым павышаем градус фармалізацыі. У нашай дружнай чацвёрцы кожная праблема — тое, што адразу вырашаецца супольна; усе ведаюць, хто і над чым працуе; адказ на кожнае пытанне вядомы яшчэ да пачатку скрама. А спрынты зададзенай працягласці для нас з нашымі задачамі і падыходам да працы нязручныя. 

Навошта марнаваць каштоўны час і сілы, калі вы працуеце ў адной прасторы і ў працэсе справы абмяркоўваеце кожную задачу на працягу дня?

Памылка маштабу: разумныя тэксты пра Agile пісалі для кампаній, якія ў некалькі разоў больш за нашую.

Чытаць цалкам у крыніцы

наступны раздзел сайта
у якім

прыводзяцца прыклады рэальных праектаў,
над якімі працавала каманда PRAS